...

09.01.2008

Göz alıcı ve akıl çelici Andus Sehri’nin Sifenksus Limanı’ndan ayrılalı 41 gün, 8 saat, 57 dakika oldu…

Bu son sefer mürettebatı oldukça zorluyor. Geçtigimiz senenin ılıman ve günesli kısına göre bu sene Ankiyra suları karanlık ve soguk. Mürettebatta açık bir isteksizlik gözlemliyorum. Kendilerine is yaptırmakta oldukça zorlanıyor, üzerlerindeki kontrolümü yavas yavas kaybetmeye basladıgımı hissediyorum.

Yola çıktıgımızdan beri sadece iki limana ugradık.

Ilki geminin eksiklerini tamamlamak ve malları yüklemek için gittigimiz Iksmirus Sehrindeki Altıevileri Limanı idi. Kokusmus suları çevreleyen tepelerdeki sefil yerlesimlerine ragmen, ılıman havası ve günesi ile içimizi temizledi. Mürettebattan ikisini o limanda kaybettim. Sonradan ögrendigime göre nicedir Iksmirus sehrine göçmeyi arzuluyorlarmıs. Yaptıgımız altı aylık sefer sözlesmesini hiçe sayarak ve beni aptal yerine koyarak; ödedigim altınlarla birlikte kayıplara karıstılar. Bütün sehrin altını üstüne getirip saklandıkları fare deliklerini bulma imkanım vardı elbette; ama bıraktım sanal zaferlerinin tadını çıkartsınlar.

Geminin tedarik ve yükleme islemleri iki gün kadar sürdü.

Yüklemeleri tamamlamıs ve henüz yola çıkmıstık ki en baba gemileri bile yolundan çıkartabilecek bir fırtınanın yaklasmakta oldugunu fark ettim. Önümüze çıkan ilk yerlesime sıgınmak zorunda kaldık. Vardıgımda ögrendigime göre adı Dadçayus’mus. Elimdeki haritada silik bir nokta olarak gözüküyor; ama kendisinin güzellikleri anlatmakla bitmez. Kendisi her gezginin önünde sonunda görmesi gereken bir kent.

Mürettebat ve bendeniz kaptanları fırtınanın dinmesini beklemek bahanesi ile Dadçayus’ta 3 gün kadar tembellik ettik. Bana kalsa oradan hiç ayrılmazdım; ama mürettebata verdigim sözler ile mallarını bekleyen tacirler yattıgım yerde beni dürtükleyip durdu. En nihayetinde kendimi ve mürettebatı mis kokulu topraktan ve taslardan kazıdım. Yeniden indik Ankiyra sularına.

Kıs kosulları agırlastıkça -havalar sogudukça, yagıslar ve rüzgarlar dinmez oldukça- dısarının karanlıgı ve sogugu içimize de çökmeye basladı. O sıralar mürettebatı ayakta tutan tek sey yeni yılın gelecek olması idi.

Mürettebatı bu sefil kıs yolculuguna ikna etmeye çalısırken, yeni yıla tacirlerin ve gezginlerin vazgeçilmezi olan ısıklı ve gürültülü Kavakladara sehrinde gireceklerine dair atıp tutmustum. Atıp tutması kolay olmakla beraber, artan mürettebat baskılarına direnmek o kadar kolay olmadı. Ne de olsa akıllarında rengarenk yapma suratları ve koca memeleri ile fahiselerden baskası yoktu. Yeni yıl için iki günlügüne Kavakladara’da demirledik. Mürettebat sehrin her tarafına cosku içerisinde yayılırken, ben gemide tek basıma kalmayı tercih ettim. Bütün geceyi ve ertesi günü, demirledigimiz limanda birahane isleten sisko ve iri, ablak suratlı ve koca burunlu, her daim sarhos Evlenya karısı ile geçirdim.

O konustu ben dinledim. Ben kaçtım o kovaladı. Evlenya yetmezmis gibi bir de Emlakçiyus Turgutus’a rast geldim, geçen aydan borç yapmıstım kendisine. Beni Evlenya’nın birahanesinde köseye sıkıstırdı ve elimde avucumda kalan son 400 altını zorla aldı. Yalvarmak da dövüsmek de ise yaramadı.

Kavakladara’dan ayrıldıgımızdan beri de sulardayız. Son 5 gündür bendeniz kamaramdan çıkmıyorum bile. Erzagımız tükenmek üzere. Tütünümüz çoktan bitti. Alkole gelince, su kolumun altındaki kırmızı tıpalı sarap sisesinin dibinden baskası kalmadı.

Mürettebat isyanlarda. Pek çogu Andus’un sakin ve sessiz Sifenksus Limanı’na geri dönmek istiyorlar; ama bendeniz tüm mürettebatın karar vericisi olaraktan kaptan sıfatımla bu geri dönüsün mümkün olamayacagı konusunda atesli bir konusma yaptım. Tütün, alkol ve yiyecek tedarigi için Marketonya’ya ugramayı vaad ettim. Yol üstünde de Isubankhda kayalıklarına ugrayacagımıza ve orada sarap kaçakçılarından alacaklarımızı tahsil etmek üzere istedikleri kadar dövüsebileceklerine dair söz verdim.

Böylece isyankar mürettebatı az da olsa yeniden kontrol altına almayı basardım. Isteksiz olsalar da, islerini yapmaya ve gemiyi seyrüseferde tutmaya devam ediyorlar.